donderdag 16 mei 2013

Energie

"Goodmorning, can I have a tall non fat latte machiatto please"? Ik kan het dromen, m'n bestelling bij de Starbucks. Zowiezo twee keer per week na het uur stevig doorstappen met wat dames, daarnaast iedere woensdag bij de NL-dames koffie, als die niet bij iemand thuis is, maar ook tussendoor werd het steeds vaker m'n tekst. En eigenlijk alleen omdat onze Nespresso airoccino thuis (zo'n melk opschuimertje), het steeds slechter ging doen. Vier, vijf, soms zes keer 'frutten' voordat dat onding aanging, ik werd er gek van! En zelfs het bezoek lukte het ook steeds minder om zélf een bakkie te zetten (en moest ík er weer aan het frutten), dus alle reden om een nieuwe te kopen. En zo geschiedde. Nou kwam onze 'oude' airoccino uit NL en werkte op de (stiekem) doorgetrokken 220V, maar de nieuwe aanwinst kon (handig) gewoon in het normale stopcontact op 110. Dus even uitgeprobeerd met een beetje water; helemaal top! Alleen toen bedacht het zuinige deel in me (wat maar heel weinig wordt aangesproken ;-)), dat het wel erg zonde was om onderkant van die 'oude' zomaar weg te gooien. Dàar was tenslotte niets mee aan de hand. Dus even uitproberen of die 'nieuwe' beker ook op die 'oude' onderkant kon,...... ppprrrrrtttttt, sssstttttt, steekvlam, klaar! Ik schrok me dood! Nee, natuurlijk kon dat niet!! Had ik daar maar 30 seconden langer over nagedacht!! Ja, en wat doe je dan?? Ik heb er niet heel erg lang over nagedacht (en misschien is dàt nog wel het ergste!) en ben de volgende ochtend direct terug gegaan naar de airoccino winkel. "Ik heb alles geprobeerd, maar hij doet het écht niet meneer!" En na het apparaat even te hebben bekeken, constateerde de meneer zelf ook dat de bovenkant wel erg slecht contact maakte met de onderkant (???), en kreeg ik zonder problemen een nieuwe! Slecht hè?! (maar ook wel weer eerlijk, dat ik het durf op te schrijven ;-)
Maar goed, eind goed, al goed! We hebben weer heerlijke koffie bij ons thuis, waar iedereen van kan mee genieten én ik ga nog steeds minimaal 3x/wk naar de Starbucks (binnenkort om de warme koffie te verruilen voor de verkoelende koude versie).

verlate Birthday party van Milou

Want de zomer is hier nu echt begonnen; overdag zo'n 80 graden (> 26 gr. Celcius), dus dekbedden zijn uit de hoezen en de airco is op de nóg warmere dagen, weer rustig aan het warmdraaien. We zijn ongeveer de laatste in onze straat die de airco aanhebben. Bij de gemiddelde Amerikaan staat dat ding bij een buiten temperatuur van zo'n 70 graden (= iets meer dan 20 gr. C.) al te loeien, en staat ie aan van februari tot oktober. Niks geen gebruik maken van wat de natuur te bieden heeft, of een beetje energy besparen, nee hoor, ze doen nog liever een lekker dik vest aan als het te koud wordt binnen!!
Dat is ook iets waar we weer rekening mee moeten gaan houden deze zomer; een vest mee als we uit eten gaan! Nu doen we dat uit eten gaan veel en veel minder dan de eerste tijd dat we hier woonden (toen gingen we minimaal 1x/wk buiten de deur eten), maar het is door de airco soms zó waanzinnig koud in die restaurants, dat je je niet eens kan concentreren op de menukaart! En dát ondanks dat je jezelf hebt 'behangen' met servetten, die gewoon op je eigen kippevel blijven hangen.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten